Moeilijk en Onbegrepen Gedrag

Zelf noem ik het onbegrijpelijk gedrag. Want dat is het vaak: onbegrijpelijk. En ik word er soms best geïrriteerd door. Als er dan eentje ineens roept dat hij geen honger heeft en weigert te eten. Of als ze na het avondeten ineens haar jas aantrekt omdat ze naar buiten wil. Echt, sommige dingen kun je iedere keer opnieuw zeggen maar het helpt echt niet. “Ze vergeten dat gewoon” zeggen dan goedbedoelende vrienden. Dat mag dan wel zo wezen maar het maakt mijn leven moeilijker dan nodig. Neem nou bijvoorbeeld op tijd naar de WC gaan. Als ik al aan haar hoofd kan zien dat het hoog tijd is en ze blijft gewoon zitten en ja, even later een natte broek. Terwijl ze voor een luier echt de leeftijd niet meer heeft moeten wij daar dan toch aan geloven. Onbegrijpelijk. O ja, en ruzie maken. Zet er twee of drie bij elkaar en ze maken ruzie. Over helemaal niks hè. Ga toch lekker samen spelletjes doen. Maar nee hoor, soms zijn ze gewoon erop uit om oorlog te trappen. Maar het meest irritant is dat ze soms gewoon net doen of ze niet snappen wat je zegt. Daar trap ik dus echt niet in.

Maar genoeg over kinderen. Volgende keer heb ik het weer over mensen met dementie.

~Paul Jansen – http://dementiewijs.nl/wegwijs-in-dementie/

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *